Aikido Den Haag Home

 

 

 

Visie

Francisca van Leeuwen Sensei:

Francisca Sensei

Sensei is het Japanse woord voor leraar (m/v). Een Japanner zegt ook Sensei tegen iemand die veel kennis en ervaring heeft; ook als die persoon geen leraar van beroep is.

De oprichter van Aikido, Morihei Ueshiba noemen wij O Sensei, de grote meester. Op de site van zijn kleinzoon, de Doshu las ik dat het doel van Aikido is om je ego af te leggen. Morihei Ueshiba wilde dat Aikido een bijdrage zou leveren aan wereldvrede en dan is het ego inderdaad een obstakel.
Dat is wat ik belangrijk vind voor mijzelf, maar ook in de ontwikkeling van onze studenten. Bovendien bederven grote ego’s (kijk-mij-nou) de esthetiek van de beweging. Tenslotte ben ik van mening dat het gemeenschappelijke niveau stijgt naarmate we meer samenwerken, er voor elkaar zijn en kennis met elkaar delen. Daarom is het aangaan van competitie (ik ben beter/slechter dan jij) een heilloze zaak binnen Aikido.

Een beginner leert de uiterlijke vorm van de technieken zoals je bij meditatie leert hoe je moet zitten en dan komt nog het innerlijke werk.Er zijn twee sporen. Het ene is leren te zakken zoals bij meditatie, wat wil zeggen dat je totaal ontspannen bent en je gemoed rust en niet opspeelt. In deze staat praat het ego niet. Maar dan moet je nog bewegen en reageren op een 'aanval'. Het vereist herhaling van de techniek om je dit eigen te maken. Het andere is de betekenis van het woord 'ai' wat verbondenheid betekent te ontdekken in de techniek en van daaruit het verband te leggen met relaties en met het leven in het algemeen. De bedoeling is een beter mens te worden, maar wat is dat, een beter mens? Ik houd het er op dat je van jezelf kunt zeggen, dat je geleerd hebt meer harmonie van binnen en naar buiten toe te integreren in je bestaan. 

Heel blij ben ik met de lessen van Christian Tissier die ik mede en voornamelijk krijg via Wilko Vriesman. Zijn lessen bieden handvatten om de innerlijke beweging te trainen. Dat interesseert mij het meest gezien mijn leeftijd als mens en gerijpte aikidoka. Zolang ik gezond ben, wil ik dat mijn leerlingen bieden, want ook zij zullen ouder worden.

We trainen met een zekere ernst. Bij Aikido oefenen we namelijk om op nare energie, ook te benoemen als gevaar, te reageren op een schadevrije wijze. Mijn aanpak is daarom wel strikt, maar met humor relativeren we onszelf op zijn tijd.

Wat mij betreft is de echte overwinning in Aikido als je jezelf weet te overwinnen. Iedereen kan dat proberen, of je nu vergevorderd bent of net begonnen. Het gaat vooral om het proces van het leren en wat je daarvan over jezelf leert. Door het gedachtegoed van de familie Ueshiba in ere te houden voel ik me met hen verbonden. En datzelfde gedachtegoed is het uitgangspunt in onze dojo waardoor er een goede stemming heerst.

Ik heb als vrouw en oudere starter heel wat tegenstand moeten overwinnen om te komen waar ik nu ben. Gelukkig ben ik daarbij geholpen door inspirerende ontmoetingen met:
mijn eerste leraar Dick de Wit, van wie ik mijn eerste dan kreeg, mijn tweede medestudent-leraar en zoon Robert en onze ex-shihan Kenji Shimizu van wie ik de derde dan kreeg,  de grootmeesters Nobuyoshi Tamura, Koichi Tohei en zijn leerling Kenjiro Yoshigasaki,  Seishiro Endo, Ikeda Hiroshi, Patrickck Cassidy, Miles Kessler, Hironobu YamadaWilko Vriesman van wie ik de vijfde dan mocht ontvangen en natuurlijk mijn grote inspirator Christian Tissier uit wiens handen ik die ontving. Daarnaast trainde ik veel overdag met mijn helaas overleden vriend en Katori-leraar Willem Bekink, met wie ik in 2001 naar Japan reisde om lid te worden van de bekende zwaardschool Katori Shinto Ryu. Dankbaar ben ik ook voor alle medestudenten die zo vriendelijk waren me een tip te geven, teveel om op te noemen en... waar ik heel blij mee ben en ook van leer door met ze bezig te zijn, dat zijn onze dojostudenten, de grote en de kleine. Hoe komen zoveel verschillende aardige, schattige, de moeite waard mensen bij elkaar? Het zal de levenshouding van Aikido zijn.Ik nodig u uit kennis met ze te maken, want Aikido zou ook voor u wel eens een plezier voor het leven kunnen zijn. Mis het niet. Het is er en staat klaar om u met open armen te ontvangen.

 

In de aikidowereld kun je een range vinden van militair en zogenaamd real aikido tot en met feelgoodaikido en dans. Daartussen de middenweg tussen sportief en persoonlijke ontwikkeling. Wij vinden elkaar in een levensstijl van vrede en geluk door op een sociale manier te onderzoeken wat de wetten van deze krijgskunst zijn. We zijn dus niet ambitieloos! Het vergt enige moed en geduld om voor dit type aikido te kiezen. Iemand kwetsen is immers makkelijker dan met begrip een aanvaller naar de grond te voeren. Niet voor niets heeft aarden te maken met het in balans brengen. Vallen en opstaan en je staande houden in integriteit. Wie wil daar niet met plezier aan deelnemen?

 

Zie Nieuws en Media voor filmpjes.