Francisca van Leeuwen Sensei:

Sensei is het Japanse woord voor leraar (m/v). Een Japanner zegt ook Sensei tegen iemand die veel kennis en ervaring heeft; ook als die persoon geen leraar van beroep is.

De oprichter van Aikido, Morihei Ueshiba noemen wij O Sensei, de grote meester. Op de site van zijn kleinzoon las ik eens dat het doel van Aikido is om je ego af te leggen. Morihei Ueshiba wilde dat Aikido een bijdrage zou leveren aan wereldvrede en dan moet het egohandelen inderdaad ophouden.
Dat is wat ik belangrijk vind voor mijzelf, maar ook in de ontwikkeling van onze studenten. Bovendien bederven grote ego’s (kijk-mij-nou) de esthetiek van de beweging. Tenslotte ben ik van mening dat het gemeenschappelijke niveau stijgt naarmate we meer samenwerken, er voor elkaar zijn en kennis met elkaar delen. Daarom is het aangaan van competitie (ik ben beter/slechter dan jij) een heilloze zaak binnen Aikido.

We trainen met een zekere ernst. Bij Aikido oefenen we namelijk om op nare energie, ook te benoemen als gevaar, te reageren op een schadevrije wijze. Mijn aanpak is daarom wel strikt, maar met humor relativeren we onszelf op zijn tijd.

Wat mij betreft is de echte overwinning in Aikido als je jezelf weet te overwinnen. Iedereen kan dat proberen, of je nu vergevorderd bent of net begonnen. Het gaat vooral om het proces van het leren en wat je daarvan over jezelf leert. Door het gedachtegoed van de familie Ueshiba in ere te houden voel ik me met hen verbonden. En datzelfde gedachtegoed is het uitgangspunt in onze dojo waardoor er een goede stemming heerst.

Ik heb als vrouw en oudere starter heel wat tegenstand moeten overwinnen om te komen waar ik nu ben. Gelukkig ben ik daarbij geholpen door inspirerende ontmoetingen met:
mijn eerste leraar Dick de Wit, van wie ik mijn eerste dan kreeg, mijn tweede medestudent-leraar-collega Robert-Jan Schiks en onze ex-shihan Kenji Shimizu van wie ik de derde dan kreeg, mijn huidige leraar Wilko Vriesman van wie ik de vierde dan kreeg, de grootmeesters Nobuyoshi Tamura, Koichi Tohei en zijn leerling Kenjiro Yoshigasaki,  Hironobu Yamada, Seishiro Endo, Ikeda Hiroshi, Patrick Cassidy en vooral mijn grote inspirator Christian Tissier en daarnaast trainde ik veel overdag met mijn helaas overleden vriend en Katori-leraar Willem Bekink, met wie ik terecht kwam bij de hoofdmeester van Katori, Ritsuke Otake, en dankbaarheid ben ik ook verschuldigd aan alle medestudenten die zo vriendelijk waren me een tip te geven, teveel om op te noemen en... waar ik heel blij mee ben en ook van leer door met ze bezig te zijn, dat zijn onze dojostudenten, de grote en de kleine. Hoe komen zoveel verschillende aardige, schattige, de moeite waard mensen bij elkaar? Ik nodig u uit kennis met ze te maken, want Aikido zou ook voor u wel eens een plezier voor het leven kunnen zijn.